Biografia Zbigniew Hinc
Zhinc
Zbigniew Hinc urodził się w 1947 roku w Gdańsku. Studiował w Państwowej Wyższej Szkole Plastycznej w Gdańsku, gdzie w 1973r. uzyskał dyplom.
W latach 1973-78 pełnił funkcję dyrektora Biura Wystaw Artystycznych w Olsztynie.
Oraganizator wielu plenerów malarskich w kraju i za granicą, otrzymał kilkanaście nagród za prace malarskie, m. in. Medal Prezydenta w "Konkursie o Medal Prezydenta Olsztyna", I nagrodę w konkursie malarskim "Sztuka Współczesna Sycylia 1987" we Włoszech, II nagrodę w międzynarodowym konkursie "Sztuka Międzynarodowa Gatania 1985" we Włoszech.
Miał kilkadziesiąt wystaw indywidualnych w Polsce, Niemczech, Francji, Włoszech, Krajach Skandynawskich, w takich miejscach jak Akademia Sztuk
Pięknych Charlotenburg w Kopenhadze (1976), "Galeria 102" Rzym Via Margutta (1985), Pałac Borsów w Catanii we Włoszech (1985), czy Galeria Miejska Chaetoruox we Francji (2000), także BWA w Olsztynie (1999).
Brał udział w kilkudziesięciu wystawach zbiorowych, m. in. Jesienny Salon Sztuki Paryż 2000, prezentacja sztuki polskiej w Kopenhadze z okazji XXX PRL.
W 1976 r. otrzymał list gratulacyjny od Ministra Kultury i Sztuki za prace twórczą, a w1978 r. stypendium twórcze.
W latach1978-1995 prowadził w Olsztynie prywatną galerię sztuki. W 2001 r. był doradcą artystycznym przy Radzie Miejskiej Urzędu Miasta Olsztyn.
Od 2002 r. mieszka i tworzy na Kaszubach i wystawia swe prace w Galeriach Sztuki w kraji i za granicą.
La Sicilia
...Wystawy Hinca to ważne wydarzeniakulturalne w dialogu artystycznym, który zaczyna się tworzyć pomiędzy Sycylią a Polską. Obrazy Jego mają wiele niepokojących symboli - takich jak grób, śmierć, tajemnicza ciemność - której mózg ludzki nie jest w stanie rozjaśnić. Są to jednak symbole o głęokiej treści i delikatnej poezji, które zapraszają by wejść w ten nierealny świat, w fantazję kompozycji, nawołują i zadziwiają swoją precyzją niemal jak pedantyczni flamangowie...
Giovanni Pilato
Krytyk sztuki
Gazeta "La Sicilia"
...Bierze udział w wystawach zbiorowych międzynarodowych zdradzając talent malarski samorodny i bogaty w inwencje formalne zmierzające do przedstawienia treści fabularnych bogatych także w znaczenia aktualne, lecz powiązane z kulturą, w której pozostałość wielkich mistrzów przeszłości ulega filtrowi poprzez osobistą wrażliwość i wyrafinowane poczucie koloru. Wyczuwa się szczególną tendencję do nadawania obrazom życia typu flamandzkiego, pozwalają odtworzyć pejzaż apokaliptyczny. W serii pejzaży akwareli malarz daje wyraz innemu aspektowi swojej koncepcji malarskiej, w tym wypadku prawie nieomal naturalistyczny jak wydaje się by dać wyraz rzeczywistości bez tendencji problemowych czy surrealistycznych jakie są napotykane w obrazach, o których wspominałem. Są to czyste wizje nie pozawione pewnej bogatej fantazji i głęokiego wyrazu...
Fiore Torrisi
Krytyk sztuki
|