Misja Marszanda

Misja marszanda .

Według marszanda Ryszarda Siwca:

Marszandzi są menadżerami i promotorami sztuki.

Marszand, po pierwsze, selekcjonuje artystów, oceniając ich talent, umiejętności i warsztat. Następnie towarzyszy wybranym artystom w trakcie procesu tworzenia - inspiruje, motywuje, zachęca do zmian. Potem, do spółki z artystą, dokonuje pierwszej selekcji dzieł, tym samym biorąc przed klientem odpowiedzialność za swoje wybory. Marszand oferuje dzieła sztuki pod własną marką, jednocześnie buduje własna markę oferując dzieła wysokiej jakości.

Drugi obszar działania marszanda to rynek sztuki. Marszand promuje swych artystów, szukając takich działań marketingowych, które podkreśliłyby wartości wynikające z dokonań twórczych autorów dzieł. Zdarza się, że niejako przy okazji uda mu się stworzyć nową jakość rynkową, jak chociażby działającą w Warszawie Grupę Collart, skupiającą artystów, którzy obok niezaprzeczalnego talentu umieją także trafić do odbiorcy sztuki i zyskać jego akceptację.

Marszand kształtuje upodobania nabywców, którzy przy jego pomocy mogą dokonać wyboru dzieła mającego wartość artystyczną i rzeczową. To on jest zawodowcem w tej dziedzinie, umożliwia więc miłośnikom sztuki poruszanie się w meandrach skomplikowanego artystycznego świata. Marszand reprezentując wszystkich współpracujących z nim twórców, kieruje się zawsze dobrem klienta.

Marszand kreuje cenę i popyt na dzieła. Wysoka cena dzieła musi mieć podstawę w dokonaniach twórczych artysty. Inaczej będzie tylko jednorazowym osiągnięciem sprzedającego i nie wytrzyma próby czasu. A przecież zakup sztuki jest inwestycją, i to ze wszech miar opłacalną, jeśli zainwestowało się w dobrego artystę. W dobie kryzysu i niepewnej gospodarki może być to lepsza inwestycja niż obligacje skarbu państwa czy nieruchomości.
Ustalając cenę, marszand tym samym oddziela zwykłe rzemiosło od prawdziwej sztuki.

Dobry marszand jest więc w świecie sztuki nie do zastąpienia. Bez niego efekty pracy twórców częstokroć pozostawałyby niedostrzeżone przez odbiorców, a dzieła wybitne ginęły w morzu kiczu i tandety.